Twoje wsparcie w rekrutacji
Znajdź wymarzoną
ofertę pracy i APLIKUJ
OGŁOSZEŃ: 3994        SUBSKRYBUJE: 7537
Tematy, które interesują czytelników:  Wypowiedzenie przez pracodawcę, Palenie w pracy, Staż pracy a zlecenie, Ubezpieczenie zdrowotne, Ocena okresowa pracownika, CV po angielsku

Ekwiwalent czy odzież i obuwie robocze?

Ekwiwalent czy odzież i obuwie robocze?
Specyfika niektórych stanowisk pracy wymaga, aby pracodawca zapewnił pracownikowi ochroną odzież i buty robocze. Z drugiej strony podmiot zatrudniający może zobowiązać zatrudnionego, aby korzystał on z własnego roboczego ubrania i obuwia. W takim przypadku pracownik ma prawo do stosownego ekwiwalentu.

Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy nakładają na każdego pracodawcę obowiązek zapewniania zatrudnionemu odzieży, jak i obuwia roboczego. Realizacja powyższej zasady, co ważne, zależy jedynie od warunków pracy, jakie panują na określonym stanowisku. Nie ma zatem znaczenia ani liczba pracowników. W praktyce często spotkać można się z takim stanowiskiem pracodawcy, w którym to wypłaca on ekwiwalent pieniężny pracownikowi w zamian na dostarczenie niezbędnej odzieży. Wówczas to obowiązkiem pracownika jest zadbać o swój strój. Trzeba stwierdzić, że prawo dopuszcza taką możliwość, niemniej jednak są i takie sytuacje, w których taka umowa pomiędzy stronami nie będzie mogła mieć miejsca.

Kiedy strój roboczy?

W niektórych przypadkach pracodawca będzie musiał wydać pracownikowi odzież i obuwie robocze i to spełniające wymagania określone w Polskich Normach. Mowa tu o sytuacjach, które wyszczególnione zostały w art. 237?§1 Kodeksu pracy:

  • odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,
  • ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

W wymienionych powyżej przypadkach pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy, jeżeli nie zadbał o odpowiednie wyposażenie go zarówno w odzież, jak i obuwie. Warto przy tym zauważyć, że podmiot zatrudniający nie musi dostarczyć zatrudnionemu fabrycznie nowej odzieży (poza bielizną). W takim przypadku wszystko zależy od tego, jak szybko odzież i obuwie zużywają się na danym stanowisku pracy. Ustawodawca dopuszcza możliwość przekazania pracownikowi odzieży używanej po jej uprzednim wyczyszczeniu i ewentualnym odkażeniu.

Ekwiwalent nie zawsze możliwy

Ustawodawca ściśle określa, kiedy pracodawca nie będzie mógł zaproponować pracownikowi ekwiwalentu za odzież roboczą zapewnioną we własnym zakresie. Mowa tu o takich stanowiskach, na których wykonywane są prace:

  • związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych,
  • powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi.

W pozostałych sytuacjach, zgodnie z art. 237?§2 Kodeksu pracy, ?pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy?. Wówczas też pracownikowi, który używa własną odzież roboczą i obuwie należy się ekwiwalent pieniężny. Warto przy tym zauważyć, że te elementy pracowniczego stroju nie muszą już spełniać wymogów Polskich Norm, niemniej jednak powinny ? w każdym przypadku ? spełniać swoje funkcje użytkowe.

To Cię powinno też zainteresować: Przepisy bhp - praktyczne zastosowanie

Jak oblicza się ekwiwalent?

Jak wspomniano, gdy pracodawca przenosi ciężar zapewnienia roboczej odzieży i obuwia na zatrudnionego, ma on obowiązek wypłacać ekwiwalent. Jego istotą jest rekompensowanie kosztów dokonanego zakupu. Zgodnie z art. 237?§4 Kodeksu pracy podmiot zatrudniający powinien wypłacić ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej aktualne ceny. Przepisy nie określają jednak szczegółowo, w jaki sposób powinno dokonywać się takiego rozliczenia. W praktyce większość pracodawców bada ceny w najbliższych punktach lub też uzgadnia z pracownikiem kwotę. Ekwiwalent, co ważne, powinien być wypłacany przed upływem ustalonego przez pracodawcę okresu jego używania.

Co z praniem i konserwacją?

Obowiązujące przepisy nakładają na pracodawcę obowiązek zapewnienia pracownikowi czystej odzieży. I tak, zgodnie z art. 237?§2 Kodeksu pracy: ?Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby stosowane środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i użytkowe oraz zapewnić odpowiednio ich pranie, konserwację, naprawę, odpylanie i odkażanie?. W praktyce spotkać można się z taką sytuacją, kiedy to pracodawca przerzuca ten obowiązek na pracownika. Gdy tak się dzieje, musi on pamiętać o ekwiwalencie dla zatrudnionego. W takim przypadku ważne jest, aby podczas wyliczania kwoty wziął on pod uwagę koszty środka piorącego, wody, energii elektrycznej, jak i czas, który poświęca pracownik na pranie i konserwację odzieży.

Kiedy o odzież dba pracodawca?

Ustawodawca dokładnie wskazuje na takie sytuacje, w których to zatrudniający jest zobowiązany zapewnić czyste środki ochrony indywidualnej i obowiązku tego nie może się uchylić. Wskazać należy tu na art. 237 Kodeksu pracy: „Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze, które w wyniku stosowania w procesie pracy uległy skażeniu środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi były przechowywane wyłącznie w miejsce przez niego wyznaczonym. Powierzanie pracownikowi ich prania, konserwacji, odpylania i odkażania jest niedopuszczalne”. W innych przypadkach o odzież i buty robocze dbać może sam pracownik.

Oceń ten wpis
Ekwiwalent czy odzież i obuwie robocze?
Ocena: 4.5, liczba głosów: 7

Zobacz inne porady

Opinie

(brak komentarzy)
Redakcja Aplikuj.pl zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób lub zawierających słowa wulgarne.