Twoje wsparcie w rekrutacji
Znajdź wymarzoną
ofertę pracy i APLIKUJ
OGŁOSZEŃ: 1040        SUBSKRYBUJE: 7269
Tematy, które interesują czytelników:  Wypowiedzenie przez pracodawcę, Palenie w pracy, Staż pracy a zlecenie, Ubezpieczenie zdrowotne, Ocena okresowa pracownika, CV po angielsku

Ekwiwalent czy odzież i obuwie robocze?

Ekwiwalent czy odzież i obuwie robocze?

Specyfika niektórych stanowisk pracy wymaga, aby pracodawca zapewnił pracownikowi ochroną odzież i buty robocze. Z drugiej strony podmiot zatrudniający może zobowiązać zatrudnionego, aby korzystał on z własnego roboczego ubrania i obuwia. W takim przypadku pracownik ma prawo do stosownego ekwiwalentu.

Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy nakładają na każdego pracodawcę obowiązek zapewniania zatrudnionemu odzieży, jak i obuwia roboczego. Realizacja powyższej zasady, co ważne, zależy jedynie od warunków pracy, jakie panują na określonym stanowisku. Nie ma zatem znaczenia ani liczba pracowników. W praktyce często spotkać można się z takim stanowiskiem pracodawcy, w którym to wypłaca on ekwiwalent pieniężny pracownikowi w zamian na dostarczenie niezbędnej odzieży. Wówczas to obowiązkiem pracownika jest zadbać o swój strój. Trzeba stwierdzić, że prawo dopuszcza taką możliwość, niemniej jednak są i takie sytuacje, w których taka umowa pomiędzy stronami nie będzie mogła mieć miejsca.

Kiedy strój roboczy?

W niektórych przypadkach pracodawca będzie musiał wydać pracownikowi odzież i obuwie robocze i to spełniające wymagania określone w Polskich Normach. Mowa tu o sytuacjach, które wyszczególnione zostały w art. 237?§1 Kodeksu pracy:

  • odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,
  • ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

W wymienionych powyżej przypadkach pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy, jeżeli nie zadbał o odpowiednie wyposażenie go zarówno w odzież, jak i obuwie. Warto przy tym zauważyć, że podmiot zatrudniający nie musi dostarczyć zatrudnionemu fabrycznie nowej odzieży (poza bielizną). W takim przypadku wszystko zależy od tego, jak szybko odzież i obuwie zużywają się na danym stanowisku pracy. Ustawodawca dopuszcza możliwość przekazania pracownikowi odzieży używanej po jej uprzednim wyczyszczeniu i ewentualnym odkażeniu.

Ekwiwalent nie zawsze możliwy

Ustawodawca ściśle określa, kiedy pracodawca nie będzie mógł zaproponować pracownikowi ekwiwalentu za odzież roboczą zapewnioną we własnym zakresie. Mowa tu o takich stanowiskach, na których wykonywane są prace:

  • związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych,
  • powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi.

W pozostałych sytuacjach, zgodnie z art. 237?§2 Kodeksu pracy, ?pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy?. Wówczas też pracownikowi, który używa własną odzież roboczą i obuwie należy się ekwiwalent pieniężny. Warto przy tym zauważyć, że te elementy pracowniczego stroju nie muszą już spełniać wymogów Polskich Norm, niemniej jednak powinny ? w każdym przypadku ? spełniać swoje funkcje użytkowe.

To Cię powinno też zainteresować: Przepisy bhp - praktyczne zastosowanie

Jak oblicza się ekwiwalent?

Jak wspomniano, gdy pracodawca przenosi ciężar zapewnienia roboczej odzieży i obuwia na zatrudnionego, ma on obowiązek wypłacać ekwiwalent. Jego istotą jest rekompensowanie kosztów dokonanego zakupu. Zgodnie z art. 237?§4 Kodeksu pracy podmiot zatrudniający powinien wypłacić ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej aktualne ceny. Przepisy nie określają jednak szczegółowo, w jaki sposób powinno dokonywać się takiego rozliczenia. W praktyce większość pracodawców bada ceny w najbliższych punktach lub też uzgadnia z pracownikiem kwotę. Ekwiwalent, co ważne, powinien być wypłacany przed upływem ustalonego przez pracodawcę okresu jego używania.

Co z praniem i konserwacją?

Obowiązujące przepisy nakładają na pracodawcę obowiązek zapewnienia pracownikowi czystej odzieży. I tak, zgodnie z art. 237?§2 Kodeksu pracy: ?Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby stosowane środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i użytkowe oraz zapewnić odpowiednio ich pranie, konserwację, naprawę, odpylanie i odkażanie?. W praktyce spotkać można się z taką sytuacją, kiedy to pracodawca przerzuca ten obowiązek na pracownika. Gdy tak się dzieje, musi on pamiętać o ekwiwalencie dla zatrudnionego. W takim przypadku ważne jest, aby podczas wyliczania kwoty wziął on pod uwagę koszty środka piorącego, wody, energii elektrycznej, jak i czas, który poświęca pracownik na pranie i konserwację odzieży.

Kiedy o odzież dba pracodawca?

Ustawodawca dokładnie wskazuje na takie sytuacje, w których to zatrudniający jest zobowiązany zapewnić czyste środki ochrony indywidualnej i obowiązku tego nie może się uchylić. Wskazać należy tu na art. 237 Kodeksu pracy: „Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze, które w wyniku stosowania w procesie pracy uległy skażeniu środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi były przechowywane wyłącznie w miejsce przez niego wyznaczonym. Powierzanie pracownikowi ich prania, konserwacji, odpylania i odkażania jest niedopuszczalne”. W innych przypadkach o odzież i buty robocze dbać może sam pracownik.

Zobacz inne porady dla pracowników

Komentarze do wpisu

(brak komentarzy)
Redakcja Aplikuj.pl zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób lub zawierających słowa wulgarne.