Polsko - Japońska Akademia Technik Komputerowych opinie

Jubii Hikarii

Jeżeli chodzi o samych studentów, których przyszło mi spotkac na uczelni nie mogę powiedzieć za dużo złego. Większość zdecydowanie bardzo wspierająca i chcąca się integrować! Podejście kadry jest w porządku, wielu z nich to ludzie z naprawdę dużo wiedzą od których można się wiele nauczyć. Poza mocnym uwielbieniem sztucznej inteligencji u niektórych co uważam za wręcz krzywdzące. Nie ma problemu z zaliczeniami, jednakże czasami spotykałem się ze strasznie lekceważącym podejściem. Jak ktoś już o tym wspomniał największe cyrki zaczynają się dziać na roku dyplomowym, który okazuje się być najbardziej chaotycznym. Usunięcie zajęć przygotowujących do pisania pracy licencjackiej to żart, którego nie spodziewali się nawet sami wykładowcy. Można naprawde odnieść wrażenie, że wszystko co dobre na tej uczelni szybko zostaje ukrócone możliwe, że przez odgórny wydział Warszawski; cięcia budżetowe i ogolne podcinanie skrzydeł przy inicjatywach studentów np. Koła naukowe. Podwyżki czesnego, które nie dają wrażenia, aby cokolwiek się zmieniało na lepsze. Sprzęt na uczelni w większosci najwyższej klasy nie jest, a spodziewałbym się czegoś innego za tak drogą uczelnie. Obserwując obrony dyplomowe miałem wrazenie, że kadra jest strasznie lekceważąca, nie wyrażająca ani grama zainteresowania pracami swoich studentów. Wręcz nawet pospieszająca ich aby mieli to już za sobą. Notoryczne przerywanie studentom w prezentacjach czy konsultacjach. Marketing uczelni skupia się jednak na promowaniu wydziału informatyki, która wygląda dużo lepiej niż stary, ceglany, budynek z zaniedbaną okolicą wydziału snm. Nie powiem, sprytna sztuczka, ale wydział snm wymaga bardzo dużo troski. Podsumowując, niezłą wiedzę da się tam zdobyć, jednak czy takie pieniądze są tego warte? Radziłbym się zastanowić. Życzę, że kiedyś uda się poprawić obecne warunki.

Dodano: 4 miesiące temu

Wal Kie

Jako absolwent tej uczelni niestety nie mogę powiedzieć nic pozytywnego o sposobie zarządzania szkołą. Mimo że czesne wynosi prawie 2 000 zł miesięcznie (i potrafi nieoczekiwanie wzrosnąć, bez żadnego uzasadnienia), studenci nie mają dostępu do odpowiednich zasobów ani realnego wsparcia. Programów do nauki dostępnych całodobowo szkoła nie zapewnia, a sprzęt komputerowy jest dostępny tylko w niewielkiej części budynku, jeśli chcesz studiować komfortowo, musisz mieć własny komputer. Sama siedziba uczelni pozostawia wiele do życzenia: stary, ceglany budynek z zaniedbanym otoczeniem zupełnie nie przystaje do jednej z najdroższych uczelni w Polsce. Można odnieść wrażenie, że większość środków trafia raczej do Warszawy niż w rozwój gdańskiego oddziału. Przez lata przymykałem na to oko, wielu wykładowców jest naprawdę serdecznych i zaangażowanych. Niestety, to, co ostatecznie przeważyło, to sposób, w jaki władze uczelni traktują studentów na roku dyplomowym. Brak organizacji, chaos informacyjny wokół dyplomów, a do tego utrudnianie zamiast pomocy. Mimo że ukończyłem studia z wyróżnieniem, spotkałem się z brakiem szacunku, przykrymi komentarzami i publicznym upokorzeniem podczas procesu dyplomowego, mimo bardzo wysokiego poziomu mojej pracy. Część kadry kierowniczej zachowała się w sposób arogancki i kompletnie pozbawiony pokory, przekraczając granice zwykłej krytyki. Wielu moich kolegów zostało potraktowanych podobnie, a dziś uczelnia chwali się ich sukcesami w swoich mediach społecznościowych, jakby nigdy nie istniały takie sytuacje. PJATK Gdańsk niestety sprawia wrażenie miejsca, które bardziej dba o marketing niż o rzeczywiste wsparcie studentów. W tej szkole, mimo wysokich ambicji, łatwo można zostać złamanym przez system i ludzi, którzy powinni pomagać, a nie przeszkadzać. Drodzy studenci, którzy już tam ugrzęźli, bądźcie silni. Nawet magisterka na publicznej uczelni potrafi odczarować tę czarną magię (pozdrawiam z takowej). Buziaki.

Dodano: 4 miesiące temu