Szpital Praski p.w. Przemienienia Pańskiego sp. z o.o. opinie

Валерия Шагойко

Rodziłam w tym szpitalu w grudniu 2025 roku. Bardzo podobał mi się personel – lekarze i położne. Uważam, że mój poród przebiegł idealnie w dużej mierze dzięki personelowi, który starał się, aby poród był dla mnie jak najbardziej przyjemny i bezbolesny. Ich decyzje były zawsze uzasadnione, Personel bardzo mi pomagał podczas porodu, położne i lekarze z oddziału ginekologii również są bardzo profesjonalni i traktują pacjentów z szacunkiem i troską. *na zdjęciach są obiad i sala dla pacjentek na oddziale ginekologicznym

Dodano: miesiąc temu

Olga Stańczak

Przede wszystkim chciałabym serdecznie polecić ten szpital ze względu na wzorową czystość. Byłam pod ogromnym wrażeniem, z jaką dbałością utrzymywany jest porządek na oddziale ortopedii . Drugie pozytywne wrażenie zrobił na mnie sam wygląd placówki – sale i korytarze są bardzo ładne, widać, że niedawno przeprowadzono remont. Największym atutem tego szpitala są jednak ludzie, którzy tu pracują. Pani opatrunkowa Basia to przemiła, serdeczna kobieta, która wykonuje swoją pracę z sercem. To prawdziwy skarb tego oddziału- zmiana opatrunku czy usunięcie drenu przy niej nie boli! Kolejną osobą, którą chciałabym wyróżnić, jest pani rehabilitantka. Postawiła mnie na nogi mimo mojego ogromnego bólu. Kiedy ja chciałam się poddać, ona wierzyła, motywowała i nie pozwoliła wrócić na łóżko. Dzięki niej pokonałam ból i z pomocą kul ortopedycznych doszłam aż na klatkę schodową. Nie mogę też pominąć „salowej Kasi” – osoby o wielkim sercu, która zawsze była, gdy jej potrzebowałam. Pomagała we wszystkim: w ubraniu się po operacji, myciu zębów czy przy codziennych czynnościach. To naprawdę dobry człowiek. Jestem również bardzo mile zaskoczona lekarzem prowadzącym, panem Sebastianem Janiczek, który wzorowo przeprowadził operację rekonstrukcji PCL. Wykazał się pełnym profesjonalizmem, życzliwością i spokojem, dzięki czemu czułam się bezpiecznie i zaopiekowana na każdym etapie leczenia. Serdeczne podziękowania kieruję również do całego personelu, który uczestniczył w operacji. Szczególne słowa uznania należą się panu anestezjologowi, który pomimo mojego ogromnego strachu potrafił rozluźnić atmosferę, dodać otuchy i sprawić, że cała sytuacja stała się o wiele mniej stresująca. Dziękuję za wszystko! 👏🏽

Dodano: 3 miesiące temu

Pateusz Polska

Byłem na SOR w dniu 28.12.2025. Lekarze i pani e z zabiegowego byli bardzo miło nastawieni, rzeczowi i profesjonalni. Zostałem skierowany na oddział szpitalny na urlogię. Po przyjęciu na oddział wszyscy pracownicy byli życzliwi, większość z nich uśmiechnięta. Zabieg operacyjny został przeprowadzony następnego dnia (wykonany przez lekarza rezydenta). Podczas zabiegu nie wszystko poszło zgodnie z planem. Opieka pooperacyjna na oddziale bez najmniejszych zastrzeżeń, wszystko przebiegło w miłej atmosferze nawet usunięcie cewnika przez pracowników oddziału przebiegło w miłej atmosferze. Sale są dwuosobowe, zadbane i nie różnią się bardzo od tych w prywatnym szpitalu, w którym byłem wcześniej 2 razy w ciągu doby, ale niestety nie posiadali oddziału urologicznego. Po wypisie dostałem skierowanie do poradni na tomografię, udałem się tam po wyjściu ze szpitala, termin został wyznaczony 10 dni później, co również było miłym zaskoczeniem. Dziękuję za profesjonalną i miłą opiekę. Teraz już rozumiem dlaczego składka zdrowotna wynosi tyle ile wynosi.

Dodano: miesiąc temu

Paulina Połczyńska

Może to za wcześnie na ocenę, ale chciałabym tym komentarzem podziękować. Moja babcia, lat 92 została przyjęta do szpitala w związku z tym, że wymiotowała czymś z domieszką krwi. Nasz koszmar rozpoczął się ponad 3tygodnie temu, gdy moja babcia trafiła do szpitala w Wołominie z ostrą niewydolnością nerek. 3 tygodnie cierpienia w szpitalu, brak empatii personelu od opiekunek, po pielęgniarki aż po lekarza, który ledwo mówił po polsku(pół polski pół ukraiński). Po 3 tygodniach wypisali babcie w stanie bardzo złym opuchnięte dłonie i nogi(nie, to nie limfa), z zalożoną sondą nosowo jelitowa, brudną i zakrwawioną. Stan Agonalny. 3 dni w domu, stan się pogorszył. Została transportowana karetką do SZPITALA PRASKIEGO, tam od wejścia została zaopiekowana, odleżyny które otrzymała z Wołomina zostały opatrzone, rozmawiałam z pielęgniarzem/lekarzem na SORze, człowiek z empatia, trafiła na oddział. Czysta, dostała materac przeciwodlezynowy. Przytomna. Ja wiem, że System NFZ jest niewydolny. Podstawą ludzkości jest empatia. Dwa różne szpitale. Dwa różne podejścia do człowieka. Bardzo dziękuję za tą opiekę. Babcia jest u kresu swojego życia. Lekarz informował mnie, że może tego nie przeżyć natomiast podejście tego szpitala do człowieka, który jest umierający...bezcenne. już teraz mogę to ocenić. Doświadczeń z tym szpitalem miałam mnóstwo i nigdy nie trafiłam na brak empatii ze strony personelu. Nie zmieniajcie się proszę🫶🏻

Dodano: miesiąc temu