Spis treści
Wyjazd zarobkowy do innego kraju wymaga przygotowania nie tylko umowy, transportu i zakwaterowania. Trzeba również ustalić, kto zapłaci za leczenie w razie nagłej choroby albo wypadku. Osoba zatrudniona legalnie może korzystać z miejscowego systemu opieki zdrowotnej lub świadczeń dostępnych na podstawie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego. Taka ochrona nie zawsze pokrywa jednak wszystkie wydatki. Pacjent może zostać obciążony opłatą za pobyt w szpitalu, zakup leków, transport karetką lub określone świadczenia specjalistyczne. EKUZ nie finansuje również transportu medycznego do Polski. Prywatna polisa może uzupełnić te braki, pod warunkiem dopasowania jej zakresu do rzeczywistego celu wyjazdu. Innej ochrony potrzebuje programista pracujący przy komputerze, a innej magazynier, pracownik produkcji, kucharz czy też osoba zatrudniona na budowie. Przed zakupem trzeba więc sprawdzić zakres ubezpieczenia, sumy kosztów leczenia, wyłączenia odpowiedzialności oraz definicje pracy stosowane przez dane towarzystwo.
Czy ubezpieczenie do pracy za granicą jest obowiązkowe?
Prywatna polisa zazwyczaj nie jest dokumentem wymaganym do przekroczenia granicy lub podpisania umowy o pracę. Nie oznacza to jednak, że wszystkie świadczenia medyczne zostaną udzielone bezpłatnie. Nawet osoby objęte publicznym systemem zdrowotnym mogą ponosić określone dopłaty na zasadach obowiązujących mieszkańców danego kraju. Koszty mogą dotyczyć między innymi hospitalizacji, wizyty u lekarza, leków albo przejazdu karetką. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego zapewnia dostęp do świadczeń koniecznych z medycznego punktu widzenia podczas pobytu w państwie objętym jej działaniem. Nie obejmuje jednak prywatnego leczenia ani sprowadzenia chorego do Polski.
Dodatkowe ubezpieczenie podróżne może pokrywać takie wydatki, lecz musi zawierać ochronę odpowiednią dla osoby wyjeżdżającej w celach zarobkowych. Przed zawarciem umowy należy także sprawdzić, czy polisa działa od pierwszego dnia oraz czy ubezpieczyciel stosuje okres karencji przy zakupie dokonanym już po rozpoczęciu pobytu za granicą.
Dlaczego sama karta EKUZ może nie wystarczyć?
EKUZ działa w ramach publicznej opieki zdrowotnej i nie zapewnia szerszych świadczeń niż te, które przysługują osobom ubezpieczonym w kraju pobytu. Jeżeli miejscowi pacjenci dopłacają do leczenia, polski pracownik również może zostać obciążony takim wydatkiem. Karta nie obejmuje planowanego leczenia, prywatnych placówek ani transportu medycznego do miejsca zamieszkania w Polsce. W przypadku poważnego urazu przewóz specjalistyczną karetką lub samolotem może kosztować bardzo dużo. Prywatna polisa pozwala przenieść część tego ryzyka na ubezpieczyciela. Zakres może obejmować organizację wizyty, hospitalizację, zakup leków, transport, pomoc centrum alarmowego oraz przyjazd bliskiej osoby. Warunki poszczególnych ofert różnią się, dlatego przed podpisaniem umowy trzeba przeczytać ogólne warunki ubezpieczenia. Szczególną uwagę należy poświęcić zasadom zgłaszania zdarzenia. Ubezpieczyciel może wymagać wcześniejszego kontaktu z centrum alarmowym. Samodzielne zamówienie kosztownego świadczenia bez zgłoszenia może utrudnić późniejsze uzyskanie zwrotu poniesionych wydatków.
Jak dopasować polisę do wykonywanej pracy?
Ubezpieczyciele rozróżniają pracę umysłową, fizyczną oraz zajęcia o podwyższonym ryzyku. Osoby wykonujące obowiązki biurowe, informatyczne, handlowe lub szkoleniowe często mogą korzystać ze standardowego wariantu polisy. Pracownicy budowlani, produkcyjni, sezonowi, magazynowi, gastronomiczni i rolni powinni sprawdzić, czy umowa zawiera rozszerzenie dotyczące pracy fizycznej. Bez takiej ochrony ubezpieczyciel może odmówić pokrycia kosztów leczenia, jeżeli do wypadku doszło podczas wykonywania obowiązków. Sama nazwa stanowiska nie zawsze wystarcza do prawidłowego określenia ryzyka. Liczą się faktyczne czynności, używane narzędzia oraz miejsce pracy.
Osobnego rozszerzenia mogą wymagać prace na wysokości, obsługa ciężkich maszyn, praca pod ziemią albo zajęcia związane z większym zagrożeniem urazem. Informacje podawane podczas zakupu powinny odpowiadać rzeczywistym warunkom zatrudnienia. Ukrycie charakteru pracy w celu obniżenia składki może prowadzić do odmowy wypłaty świadczenia po wypadku.
Jaki zakres ochrony wybrać?
Polisa dla osoby pracującej za granicą powinna obejmować przede wszystkim koszty leczenia oraz transport medyczny. Przy wyborze sumy ubezpieczenia należy uwzględnić kraj wyjazdu, długość pobytu i rodzaj obowiązków. W państwach z wysokimi kosztami opieki medycznej potrzebny może być wyższy limit niż podczas krótkiego pobytu w Europie. Przydatne jest również assistance, które zapewnia kontakt z centrum alarmowym, organizację pomocy medycznej oraz wsparcie w nagłej sytuacji.
Przed zakupem polisy należy sprawdzić przede wszystkim:
- wysokość sumy ubezpieczenia kosztów leczenia oraz transportu medycznego,
- zakres ochrony podczas pracy fizycznej albo zajęć podwyższonego ryzyka,
- wyłączenia odpowiedzialności, udział własny i sposób zgłaszania zdarzeń.
NNW może przewidywać świadczenie w razie trwałego uszczerbku na zdrowiu, natomiast OC chroni przed finansowymi następstwami szkód wyrządzonych innym osobom w zakresie określonym w umowie. Nie każda ochrona OC obejmuje zdarzenia związane z wykonywaniem pracy. Taką informację trzeba sprawdzić w dokumentach polisy. Przed zakupem należy również przeanalizować zakres ratownictwa, ochronę bagażu i sposób rozliczania rachunków. Dodatkowe informacje można znaleźć pod adresem https://rankomat.pl/turystyka/ubezpieczenie-do-pracy-za-granica.
Źródło:
Artykuł został opracowany na podstawie materiału Rankomat.pl „Ubezpieczenie do pracy za granicą – jak je wybrać?”. https://rankomat.pl/turystyka/ubezpieczenie-do-pracy-za-granica
