Wzory życiorysów

W procesie rekrutacyjnym bardzo ważne są dokumenty aplikacyjne, jakie przedstawia ubiegająca się o zatrudnienie na danym stanowisku pracy osoba. Często dochodzi do sytuacji, w których przesłane przez aplikującego CV lub list motywacyjny zawierają błędy, co w efekcie przesądza o bezwzględnym odrzuceniu kandydatury. Zawarte w dokumentach aplikacyjnych treści oraz ich estetyka bardzo często stanowią podstawę do oceny cech autora dokumentów. Trudno bowiem oczekiwać, że osoba, która przesyła nieskładne, chaotyczne oraz nieestetyczne dokumenty aplikacyjne będzie dokładnym i skrupulatnym pracownikiem. Podobnych analogii jest znacznie więcej. Biorąc pod uwagę wspomniane fakty, zasadne wydaje się korzystanie z dostępnych wzorów dokumentów aplikacyjnych, przygotowanych przez mających wieloletnie doświadczenie w dziedzinie doradztwa zawodowego fachowców. Poniżej przedstawiamy, na czym polega prawidłowe przygotowanie życiorysu zawodowego oraz z jakich wzorów tego dokumentu warto skorzystać.

 

Wzór – życiorys

Życiorys jest analitycznym przedstawieniem dotychczasowej historii aktywności zawodowej danej osoby. Może on być tworzony w różnych układach. Najczęściej tworzy się życiorysy w układzie chronologicznym, podając kolejno daty i najważniejsze wydarzenia w życiu osobistym oraz zawodowym danej osoby. Powszechne jest także tworzenie życiorysów w układzie funkcjonalnym. W takim przypadku przedstawia się w treści dokumentu proces kształcenia i zdobywania doświadczenia zawodowego przez daną osobę, jak również nabywane na przestrzeni lat kompetencje i umiejętności. W wielu procesach rekrutacyjnych rozbudowany życiorys zawodowy zastępowany jest przez CV, przygotowane w analitycznej formie. Istnieją jednak dziedziny, w których preferowane jest przedstawienie przez kandydatów rozbudowanych życiorysów zawodowych. Warto zatem ustalić, czym jest życiorys zawodowy oraz w jaki sposób powinien być przygotowany.

Celem uniknięcia podstawowych błędów przy sporządzaniu życiorysu zawodowego, warto skorzystać z dostępnych wzorów. Takie wzory są zwykle przygotowane przez ekspertów w dziedzinie doradztwa zawodowego, którzy wiedzą doskonale, jak takie pismo powinno wyglądać, aby przyciągnęło uwagę pracodawcy. Chcącym samodzielnie przygotować dokument, problemów nastręcza już sam wybór odpowiedniej wersji życiorysu. Nie wiedzą oni, czy przygotować życiorys w układzie chronologicznym, czy też funkcjonalnym, a może nawet w innym, niekonwencjonalnym układzie. Ten chaos i niezdecydowanie w działaniu niosą niestety negatywne skutki.

Często dochodzi do takich sytuacji, w których prawidłowa struktura życiorysu zawodowego jest zaburzona. Słowem – autorom nie udaje się wypracować ani formuły życiorysu chronologicznego, ani funkcjonalnego. Przygotowany przez nich życiorys zawiera zupełnie nieistotne z punktu widzenia danego procesu rekrutacyjnego informacje. Korzystanie z gotowych wzorów życiorysu zawodowego jest więc zdecydowanie bardziej bezpiecznym rozwiązaniem. Wzory takich życiorysów są zazwyczaj przygotowane w konkretnej formule. Uzupełnienie ich własnymi danymi redukuje ryzyko, że ostateczny kształt życiorysu będzie miał charakter niespójny.

Jak napisać życiorys?

Nie ma idealnych metod na samodzielne stworzenie życiorysu zawodowego. Istnieją jednak pewne zasady, których zastosowanie zwiększa prawdopodobieństwo tego, że przygotowany życiorys zawodowy będzie prawidłowy i zgodny z obowiązującymi w tym zakresie standardami. Przystępując do tworzenia własnego życiorysu zawodowego, należy najpierw ustalić jego charakter. Trzeba podjąć decyzję, czy będzie on przygotowywany w wersji chronologicznej, funkcjonalnej, czy może niekonwencjonalnej. Życiorys, sporządzany w wersji chronologicznej powinny przygotowywać osoby, które w jego treści chcą przedstawić pracodawcy przede wszystkim informacje o swoim wykształceniu i doświadczeniu zawodowym, podawane w odwrotnym porządku chronologicznym. Oznacza to, że zapisujemy dane w kolejności od ostatnio ukończonej szkoły i ostatniego miejsca zatrudnienia. Wersję funkcjonalną życiorysu powinny natomiast przygotować osoby, które chcą wyeksponować w takim dokumencie nie tyle sam proces zdobywania doświadczenia i wykształcenia, ile raczej rodzaj i zakres posiadanych przez siebie kwalifikacji.

Życiorys w wersji funkcjonalnej powinny również opracować osoby, które przez stosunkowo długi okres pozostawały bez zatrudnienia bądź bardzo szybko i często zmieniały pracę. Informacje o częstych zmianach pracy itp. często negatywnie wpływają na to, jak pracownik jest postrzegany przez potencjalnych pracodawców. Życiorys w wersji funkcjonalnej jest zatem doskonałym rozwiązaniem, aby ukryć wszelkie niezbyt pochlebne informacje i przedstawić się w lepszym świetle. Życiorys w wersji niekonwencjonalnej zaleca się z kolei osobom, które ubiegają się o zatrudnienie na stanowiskach, wymagających kreatywności. Po wyborze formuły tworzonego życiorysu przyszły pracownik powinien przystąpić do uporządkowania i selekcji informacji o swoim zatrudnieniu i doświadczeniu, które zamierza zawrzeć w treści swojego życiorysu. Podczas tego procesu warto wyselekcjonować tylko te informacje i fakty z przeszłości, które mogą uatrakcyjnić kandydaturę danej osoby na określone stanowisko pracy. Przykładowo: jeśli dana osoba przez większość swojego dotychczasowego życia zawodowego wykonywała prace biurowe, a jedynie przez krótki czas była pracownikiem fizycznym, zaleca się ukrycie tej ostatniej informacji przy ubieganiu się o zatrudnienie do pracy biurowej, np. w administracji.

Należy eksponować tylko te doświadczenia i osiągnięcia, które uatrakcyjnią opis dotychczasowego życia zawodowego danej osoby. Bezwzględnie trzeba jednak unikać przerostu formy nad treścią pod postacią przesytu informacji. Pracownik nie musi zawrzeć w swoim życiorysie zawodowym wszystkich informacji, które dotyczą jego dotychczasowej aktywności, a jedynie te najważniejsze z punktu widzenia stanowiska pracy, na które aplikuje. Wszelkie informacje należy umieszczać w życiorysie zawodowym w sposób rozważny i dokładny, a więc sprawdzać, czy są one zgodne ze stanem faktycznym. Nie mniej istotne jest to, aby zadbać o estetykę życiorysu zawodowego, tak aby był dokumentem jasnym, przejrzystym i miłym dla oka czytelnika. Często to właśnie przez pryzmat układu życiorysu zawodowego i jego szaty graficznej, pracodawca dokonuje oceny potencjalnego pracownika.

Życiorys – przykład

Znając podstawowe zasady formułowania życiorysu zawodowego, warto przeanalizować przykładowy proces przygotowania takiego dokumentu. Przeanalizujmy zatem, jak należy sformułować życiorys zawodowy dla nauczyciela, który planuje rozpocząć pracę w nowej placówce szkolnej. W pierwszej części życiorysu zawodowego nauczyciel powinien zawrzeć swoje podstawowe dane osobowe oraz kontaktowe. Następnie powinien przedstawić informacje o swoim wykształceniu kierunkowym, a także o różnych dodatkowych kursach, czy też studiach podyplomowych, jeśli takowe ukończył. Zawarcie tych dodatkowych informacji działa na korzyść nauczyciela.

Przykładowo: jeśli jego wykształcenie kierunkowe to studia pedagogiczne o specjalności wychowanie wczesnoszkolne, a do tego posiada ukończony kurs w dziedzinie logopedii, dla pracodawcy będzie to dowód na to, że nauczyciel cały czas się rozwija, kształci i poszerza zakres swoich kompetencji i umiejętności. Będzie to również oznaczało, że jest człowiekiem otwartym na ustawiczny rozwój, a także zaangażowanym w jak najlepsze wykonywanie swojego zawodu, skoro chce być dla dzieci nie tylko dobrym pedagogiem, ale i terapeutą w dziedzinie logopedii. W życiorysie zawodowym należy również zawrzeć informacje o dotychczasowej aktywności zawodowej. Jeśli więc pracownik przez cały czas był aktywny zawodowo lub związany z konkretną placówką szkolną, informacje o zatrudnieniu można zaprezentować w układzie chronologicznym.

Jeśli jednak nauczyciel przez kilka ostatnich lat nie pracował w zawodzie lub też bardzo często (przykładowo w każdym roku szkolnym) zmieniał miejsce zatrudnienia, należy wówczas unikać podawania w życiorysie szczegółowych dat oraz miejsc zatrudnienia. Lepszym rozwiązaniem będzie podanie jedynie ostatniego zatrudnienia lub też wymienienie wszystkich dotychczasowych szkół, w jakich nauczyciel był zatrudniony (bez podawania szczegółów o dokładnym czasie zatrudnienia). Pewnym ubogaceniem życiorysu będzie zawarcie informacji o dodatkowych (poza zawodowych) umiejętnościach, posiadanych przez nauczyciela albo jego zainteresowaniach.

Życiorys zawodowy

Znając już standardy tworzenia życiorysu, warto przyjrzeć się temu, jak bardzo przygotowanie dobrego życiorysu zawodowego jest ważne. W procesach rekrutacyjnych życiorys zawodowy spełnia wiele funkcji. To dzięki niemu potencjalny pracodawca może uzyskać maksimum informacji o tym, czym dotychczas zajmowała się dana osoba, a co za tym idzie, jakie ma doświadczenie. Życiorys zawodowy jest także dobrą okazją dla jego autora do pewnego uporządkowania i podsumowania swojej dotychczasowej aktywności.

Często przy okazji formułowania własnych życiorysów zawodowych, ich autorzy dochodzą do istotnych wniosków na temat swojej działalności. Nierzadko selekcja wykonywanych prac, zdobytego wykształcenia czy też ukończonych kursów jest doskonałą sposobnością ku temu, aby pracownik obrał swoją dalszą ścieżkę zawodową. Człowiek podejmuje decyzję o tym, w jakiej dziedzinie ma największe doświadczenie i w jakiej chciałby rozszerzać swoją aktywność, a więc i znaleźć przyszłe zatrudnienie. W wielu przypadkach poszukujący pracy właśnie pod wpływem własnych wyborów i doświadczeń określają swój profil zawodowy oraz kierunek dalszego rozwoju. Znane są nawet przypadki osób, których własny życiorys zawodowy zainspirował do tego, aby się przekwalifikować, gdyż zdały sobie sprawę z tego, że dotychczas wciąż zmieniały pracę i zatrudnienie.

Jak widać, życiorys zawodowy stanowi swego rodzaju przekrój tego, czym zajmował się jego autor przez całą dotychczasową aktywność. Czerpiącym profity z treści życiorysu zawodowego odbiorcą może być nie tylko potencjalny pracodawca, ale również autor, którego życiorys dotyczy. To dobra motywacja i podstawa do wysnucia wniosku, że sporządzanie życiorysów zawodowych jest jak najbardziej korzystne, potrzebne i ważne.